กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1847 ชาดอกไม้ขาวมาถึงแดนเซียน
“ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ อาจารย์ของข้า เป็นท่านจริง ๆ”
“ท่านอาจารย์ ในที่สุดศิษย์ก็ได้พบท่าน ศิษย์คิดถึงท่านเหลือเกิน”
“ท่านอาจารย์…”
จางหลิงซิวกอดขาสวีฉางโส่วอย่างอัดอั้นคับข้องใจเหลือแสน
ราวกับเด็กที่ถูกพรากจากครอบครัวแล้วได้พบทางกลับบ้านอีกครั้ง
“ศิษย์รัก ศิษย์รักของข้า เจ้าต้องทนทุกข์มาแล้ว อาจารย์ขอโทษเจ้า”
สวีฉางโส่วลูบศีรษะจางหลิงซิว พลางพึมพำเสียงแผ่วเบา
ในใจเขารู้สึกละอายอยู่บ้าง
ด้วยพรสวรรค์กายร้อยเท่าของจางหลิงซิว เพียงราว 10,000 ปีก็น่าจะทะยานสู่แดนเซียนได้