กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346 - ที่พึ่งของหลางยวนเสียเสิน!
เมื่อเห็นเหลียวจื้อเสียเสินกลับมาพร้อมเชลยศึกจากหมื่นเผ่าพันธุ์สองคน หลางยวนเสียเสินก็ส่งเสียงเย้ยหยันพลางกล่าวหยอกเย้า
"เจ้าหามาได้จริงๆ ด้วย"
"เพียงแต่เชลยศึกแค่สองคน เกรงว่าจะไม่พอยาไส้เจ้าหรอกนะ"
"ใครเล่าจะไม่รู้ว่าเจ้าเหลียวจื้อตะกละตะกลามเหมือนหมูป่า กระเพาะจุได้มหาศาลเพียงใด"
"เหลียวจื้อเสียเสิน" ได้ยินดังนั้นกลับไม่ได้บันดาลโทสะ เพียงค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้พร้อมรอยยิ้มประจบ
"ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่ฉลาดพอ ทว่าตอนนี้ข้าคิดตกแล้ว"
กล่าวจบ เหลียวจื้อเสียเสินก็จับตัวชาวเผ่าเยี่ยนหลิงทั้งสองคน ยื่นมือตรงไปยังถุงสมบัติหงเทียนของหลางยวนเสียเสิน