เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343 - ผู้ใดกล่าวว่าไร้เทียมทาน?
"เผ่ามาร"
สายตาของเยี่ยนซินสั่นระริกอย่างรุนแรง ทว่าในแววตาของเยี่ยนนี่ผู้เป็นน้องชาย กลับปรากฏความเด็ดเดี่ยวขึ้นมาแล้ว
"ท่านพี่ นี่คงเป็นการศึกครั้งสุดท้ายแล้ว"
"หากในเอกภพแห่งนี้ มีการเวียนว่ายตายเกิดอยู่จริง ขอให้ชาติหน้าของพวกเรา ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในเอกภพที่สงบสุขด้วยเถิด"
"ช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยสงคราม ช่างทุกข์ทรมานยิ่งนัก พวกเราทุกข์ เผ่าเยี่ยนหลิงทุกข์ สรรพชีวิตทั้งปวงล้วนทุกข์ระทม"
สิ้นเสียงของเยี่ยนนี่ ระฆังยักษ์อันเป็นสมบัติบรรพชนของเผ่าเยี่ยนหลิงก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาอยู่ในฝ่ามือของเยี่ยนนี่ แสงสว่างที่ระฆังเปล่งออกมาหม่นแสงลงเรื่อยๆ ปราณต้นกำเนิดดั้งเดิมสีเลือดคล้ำอันไร้ขอบเขตฉวยโอกาสถั่งโถมเข้ามาทันที
เยี่ยนนี่ใช้ระฆังยักษ์ค้ำจุนผืนฟ้าผืนเล็กๆ ให้แก่ตนเองและพี่สาวเท่านั้น