เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 - ใต้หล้าสรรพชีวิตนับหมื่นแสน มีเพียงศิษย์พี่ใหญ่เท่านั้นที่ไม่อาจลบหลู่
สำหรับหนิงซิวหยวนแล้ว เขากลับไปยังโลกมหาพันเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น
ทว่าในดินแดนแตกสลายแห่งนี้ กลับผ่านพ้นไปนานหลายพันปีแล้ว
เด็กหนุ่มในแดนล่างผู้เคยโอ้อวดตนเองว่าเป็น "ยอดฝีมืออันดับหกแห่งสำนักล้างกระบี่" ซึ่งต่อมากลายเป็นอันดับเจ็ดผู้นั้น บัดนี้ได้สลัดคราบความไร้เดียงสาและความขบขันในอดีตทิ้งไปจนสิ้น ไม่ต้องคอยยืนอยู่เบื้องหลังของเหล่าศิษย์พี่ ก้มหน้าค้อมเอวอย่างขลาดกลัวอีกต่อไป ทว่าสามารถยืนหยัดอย่างองอาจได้ด้วยตนเองแล้ว
เปรียบเสมือนหนอนตัวน้อย ที่ผ่านการชำระล้างขัดเกลาจากสายลมและอสนีบาตอันไร้ที่สิ้นสุด จนกระทั่งทะยานขึ้นสู่เก้าชั้นฟ้าในที่สุด ทั้งรากกระดูกและมรรคาล้วนแปรเปลี่ยนยกระดับขึ้น แม้แต่น้ำเสียงยังแฝงไว้ด้วยคมกล้าที่ไม่อาจซ่อนเร้น
"ช่วงเวลาหลายปีมานี้ เขาคงต้องผ่านพ้นพายุฝนและลมหนาวมาอย่างมากมายเป็นแน่"