เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 - สายพันธุ์โบราณ วิหคเผิงปีกทอง!
เมื่อได้ฟังคำเตือนของสามองค์ชาย ในชั่วพริบตาที่วิหคดุร้ายโฉบเข้ามา จู้หรงก็แปลงกายเป็นประกายเพลิงพุ่งหนีหายไปไกลลิบ
ครั้นเห็นหนิงซิวหยวนกวาดจับวิหคดุร้ายทั้งสี่ตัวไว้ในคราวเดียวแล้วลากกลับมา จู้หรงก็ยืนเกาหัวแกรกๆ ตกอยู่ในภวังค์ความคิดอยู่ตรงนั้น
ใบหน้าของจู้หรงแดงก่ำ แม้จะดูซื่อๆ ไร้เดียงสาน่ารักอยู่บ้าง แต่พอนึกขึ้นได้ว่าตนเองถูกนกยักษ์ไม่กี่ตัวทำให้ตกใจจนวิ่งหนีเตลิดไป ก็รู้สึกอับอายขายหน้ายิ่งนัก
ส่วนสามองค์ชาย เมื่อเห็นหนิงซิวหยวนรวบจับวิหคดุร้ายทั้งสี่ตัวไว้ได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องเปลืองแรง ก็ถึงกับพูดจาอึกอัก เริ่มสงสัยในชีวิตของตนเองขึ้นมา
"หรือว่าความทรงจำในสายเลือดของข้าจะผิดพลาด"
"ไม่น่าเป็นไปได้..."