กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ปราชญ์หลงหยวน หนิงซิวหยวนจะเป็นพุทธบุตร
แข็งแกร่งยิ่งกว่าพุทธบุตรเต้าเจินที่เข้าสู่ขอบเขตที่เจ็ดชั่วคราว นั่นก็หมายความว่าอย่างน้อยต้องเป็นยอดฝีมือในขอบเขตที่แปด
และเมื่อมองไปทั่วทั้งอารามหลิงถัว ยอดฝีมือที่บรรลุถึงขอบเขตที่แปดแห่งวิถีนักบวช ก็มีเพียงท่านเจ้าอารามผู้นั้นเพียงคนเดียว
ดังนั้น ฐานะของคนผู้นี้ จึงเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้ว
"ผู้ที่มาใช่ปราชญ์หลงหยวนหรือไม่"
หนิงซิวหยวนเอ่ยถาม
"อนิจจา ในเมื่อผู้บำเพ็ญรู้จักนามของข้า นั่นก็ประเสริฐยิ่งแล้ว"
เมื่อเทียบกับพุทธบุตรเต้าเจินแล้ว ปราชญ์หลงหยวนผู้นี้จึงจะดูเหมือนผู้ฝึกตนวิถีนักบวชอย่างแท้จริง
หรือบางทีอาจเป็นเพราะขอบเขตที่แปดแห่งวิถีนักบวช ท่านปราชญ์แห่งขอบเขตเกิดดับ ได้มองข้ามการเกิดดับไปแล้ว