กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - วานรยักษ์มอบของวิเศษ มนุษย์หินซ่อนปริศนา
หนิงซิวหยวนและอสูรน้อยหลายตัว ล้วนไม่รู้ว่ามันคิดจะทำอะไร จึงทำได้เพียงรอคอย
ครู่ต่อมา เยวี่ยเฉินก็กระโดดกลับขึ้นมาบนยอดเขา ในมือใหญ่ที่มีขนดกหนากำก้อนหินก้อนหนึ่งไว้ ก้อนหินก้อนนั้นเหมือนเพิ่งล้างทำความสะอาดมา ยังมีรอยน้ำหมาดๆ อยู่
หวงซานจวินมองดูก้อนหินก้อนนั้น เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามเยวี่ยเฉินว่า
"เจ้าขุดขึ้นมาแล้วหรือ"
"อืม ขุดแล้ว มอบให้ท่านอาจารย์"
เยวี่ยเฉินพยักหน้าอย่างหนักแน่น ทั่วทั้งตัวดูเหมือนจะแผ่ซ่านไปด้วยความดื้อรั้น
ต่อการกระทำเช่นนี้ และบทสนทนาระหว่างพวกมัน หนิงซิวหยวนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย
แต่สิ่งที่ทำให้หนิงซิวหยวนสงสัยยิ่งกว่า คือก้อนหินในมือของเยวี่ยเฉิน