เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85 - ปีนั้น หนึ่งกระบี่สังหารจักรพรรดิสวรรค์!
เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ ในแววตาของหนิงซิวหยวน ก็ปรากฏประกายเย็นชาสายหนึ่งวาบผ่านอย่างหาได้ยาก
"ดินแดนเบื้องล่างไม่แน่ว่าจะเป็นเพียงฝุ่นผง ตราบใดที่ข้ายังไม่ขึ้นสวรรค์ โลกมนุษย์แห่งโลกียวิสัยนี้ ก็จะเป็นสถานที่ที่วิถีเซียนทั้งหมดจะต้องแหงนหน้ามอง"
เมื่อสิ้นเสียง ง้าวชิวหลัวเล่มนั้น ก็หายไปจากมือของหนิงซิวหยวน
สิ่งที่ปรากฏขึ้นในมือของเขาอีกครั้ง คือกระบี่เล่มหนึ่ง กระบี่ไม้เล่มหนึ่ง
จากนั้น เขาถือกระบี่ไม้ด้วยมือเดียว เมินเฉยต่อกลิ่นอายของหอคอยโบราณและความน่าเกรงขามของสายฟ้า ก้าวเดินขึ้นสู่ความว่างเปล่าทีละก้าว มุ่งหน้าไปยังฮว๋าเทียนเต้าและหอคอยโบราณองค์นั้น
ในฐานะมหาเต้าจวินเทพสายฟ้า ถูกผู้ฝึกตนเดินดินยั่วยุเช่นนี้ แววตาของฮว๋าเทียนเต้าย่อมเย็นเยียบถึงขีดสุดไปนานแล้ว
ภายในหอคอยโบราณ สายฟ้าอันน่าหวาดกลัว ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากของอสนีบาต ก็พรั่งพรูทำลายล้างพุ่งเข้าใส่หนิงซิวหยวนทั้งหมดในวินาทีนี้