เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 - ริมชายฝั่งทะเลบูรพา บทเพลงเรียกมังกร
ทว่าหนิงซิวหยวนก็ยังคงจงใจหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึง จ้องมองเขา แล้วเอ่ยถามกลับไปว่า "ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหรอกนะ เจ้าไม่ขยันบำเพ็ญเพียร จู่ๆ มาถามเรื่องพวกนี้ทำไมกัน"
แววตาของฉีเทียน พลันสับสนลนลานขึ้นมาทันที เขาก้มหน้าลงด้วยความขวยเขิน ระหว่างที่เหลือบมองไปทางอื่น ก็พยายามอธิบายอย่างสุดความสามารถ "ศิษย์พี่ใหญ่ ช่วงที่ผ่านมานี้ข้าไม่เคยเกียจคร้านในการบำเพ็ญเพียรเลยแม้แต่น้อย คำถามนี้ไม่ใช่ข้าที่อยากรู้หรอก แต่เป็นเพื่อนของข้าคนหนึ่งต่างหาก"
"เพื่อนคนหนึ่งงั้นหรือ ข้าว่าเป็นศิษย์พี่ทั้งสามของเจ้าต่างหากเล่า พวกเจ้า ไม่ซื่อสัตย์เอาเสียเลยนะ" หนิงซิวหยวนปรายตามองพวกเขาพร้อมเอ่ย
เมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น ก็คิดว่าหนิงซิวหยวนกำลังตำหนิ จึงพากันคุกเข่าขอรับผิด แต่กลับถูกขวางเอาไว้