เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 53 - เซี่ยโยวหวง คารวะท่านอาจารย์
"ฮ่าๆๆ ดีมาก ไอ้สารเลว ลงมือมาเลย อย่าว่าแต่ขอบเขตแปลงเทวะสองคนเลย ต่อให้มีสามคน ข้าก็เคยสู้มาแล้ว"
การที่เจียงเสินหนงมีชีวิตรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ เขาย่อมเป็นคนฉลาดอย่างแน่นอน รู้จักประเมินสถานการณ์ รู้ว่าเรื่องใดควรทำ เรื่องใดไม่ควรทำ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้เพิ่งจะได้เป็นเจ้าตำหนักตานหวง แถมยังมาเจอเรื่องเช่นนี้ที่หน้าประตูสำนักล้างกระบี่อีก
เขารู้ดีว่า ตนเองจำเป็นต้องแสดงความห้าวหาญและจุดยืนที่ชัดเจนออกมาให้เห็น
ดังนั้น ต่อให้เขาไม่เคยเชี่ยวชาญด้านการต่อสู้มาก่อน เขาก็ยังกล้าลงมืออย่างเด็ดขาด
เมื่อทูตทั้งสองเห็นว่าเจียงเสินหนงถึงกับเอาจริง สีหน้าก็เย็นชาลงทันที พร้อมเอ่ยข่มขู่ "สหายพรต พวกเราบอกแล้วว่าแค่มาดูละคร หากเจ้ายังดึงดันจะกำแหงเช่นนี้ ยืนกรานจะต่อสู้ให้ได้ พวกเราก็ไม่กลัวเจ้าหรอกนะ"
"ดี ดี ดีมาก มาสิ ตีตรงนี้เลย ไอ้สารเลว ลองแตะต้องเส้นขนข้าแม้แต่เส้นเดียวดูสิ"
เจียงเสินหนงพูดพลางดึงตราโอสถสีแดงที่บ่งบอกฐานะนักปรุงโอสถระดับหกของตนเองออกมา แขวนไว้บนหน้าผาก แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้คนทั้งสอง
ในฐานะยอดฝีมือขอบเขตแปลงเทวะแห่งนิกายกระบี่หมื่นมรรค คนทั้งสองย่อมเคยผ่านโลกมามาก มีหรือที่จะไม่รู้จักตราโอสถ