กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 พวกนาย มาทำห้องปฏิบัติการกันเถอะ
ในตอนที่เฉิงฮ่าวกำลังมองอยู่ มารดาของหวังหยวนที่อยู่ตรงหน้าพูดกับหวังหยวนอย่างทำตัวไม่ถูก
“แม่นั่งรถลาที่ลุงไหลจื่อของลูกใช้ขนลามาส่ง ไม่ได้เสียเงิน...”
หญิงวัยกลางคนชาวชนบทผู้ซื่อ ๆ พูดกับหวังหยวนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มซื่อ ๆ
รถลาที่ใช้ลาก...
เฉิงฮ่าวที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินคำนี้ก็เงียบไปทันที
ไอ้สิ่งนั้นไม่ใช่ของที่คนทั่วไปจะได้นั่ง รถขนลาแถมไม่คิดเงิน ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะได้นั่งเบาะหน้า เพราะงั้นมีความเป็นไปได้เดียว คือต้องนั่งอยู่กับลา