ตอนที่ 92 ความคิดของเมิ่งสือชุน ตระกูลหวัง

อวี๋จือขยับตัวออดอ้อนในอ้อมกอดของซางต้าจ้วง “ระวังตัวให้ดี อย่าให้มือสกปรก ทางตระกูลต้วนสืบเจอแล้วหรือยัง”

ซางต้าจ้วงค่อย ๆ ถอนปราณขุ่นออกมา “สืบเจอแล้ว เดิมทีตั้งใจจะบอกตอนบ่าย แต่เกิดเรื่องกะทันหัน เกือบลืมไปเลย อวี๋เมิ่งกับไอ้พวกต้วนหย่ากันแล้ว ว่ากันว่าอวี๋เมิ่งวางกับดักจงใจ บีบให้ไอ้พวกต้วนหย่า”

“พี่เลี้ยงสาวคนนั้นถูกอวี๋เมิ่งจับได้คาตาคารวะกับไอ้พวกต้วน ไอ้พวกต้วนอยากโยนความผิดให้พ้นตัว กลับหันมากัดอวี๋เมิ่ง ทั้งสองฝ่ายโต้เถียงกันวุ่นวาย สุดท้ายพี่เลี้ยงสาวเคราะห์ร้าย ตอนนี้ยังถูกขังอยู่ในสถานีตำรวจ”

อวี๋จืออึ้งไปครู่หนึ่ง หย่ากันแล้ว? พี่เลี้ยงสาวยังเข้าสถานีตำรวจอีก?

ชาติปางก่อนเหมือนจะไม่ใช่แบบนี้?

อะไรกันที่เปลี่ยนครรลองไป?

อวี๋จือไม่คิดว่าเป็นฝีมือตัวเอง นางไม่มีความสามารถขนาดนั้น ยิ่งกว่านั้นนางยังไม่ทันได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับชีวิตของคนเหล่านั้นเลย แล้วจะไปมีทางเปลี่ยนได้อย่างไร

เมื่อไม่มีพี่เลี้ยงสาวเป็นจุดอ่อน อวี๋จือยังครุ่มคิดไม่ออกว่าจะใช้วิธีใดถึงจะจัดการอวี๋เมิ่งได้รวดเร็วที่สุด