ตอนที่ 84 ประจันหน้ากันที่ปากตรอก

ชั่วคราวนี้ยังไม่มีคนเลวมาหาเรื่อง อวี๋จือจึงใช้ชีวิตนักศึกษามหาวิทยาลัยในช่วงหลายวันนี้ได้อย่างสบายใจไม่น้อย

เที่ยงวันพฤหัสบดี อวี๋จือเดินจูงมือกลับบ้านพร้อมหวังซินเฟิ่งที่มารับ ทั้งแม่สามีกับลูกสะใภ้สนิทสนมกันเหลือเกิน

แม่สามีกับลูกสะใภ้คู่นี้สนิทสนมกันตลอดเวลา ทำให้ซางต้าจ้วงหึงจนแทบจมลงไปในไหส้มสายชู ทุกคืนต้องกอดอวี๋จือหอมแก้มอยู่นานกว่าจะสบายใจ

เมื่อทั้งสองเดินมาถึงปากตรอก ก็พบว่านเหยี่ยนกับเมิ่งเหวินจวินที่กำลังเดินออกมาจากด้านในพอดี

ทั้งสี่เผชิญหน้ากัน ต่างพากันชะงักงัน

“พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง พวกคุณสะกดรอยตามฉันหรือ?” เสียงแหลมของเมิ่งเหวินจวินดังขึ้นอย่างกะทันหัน

พวกตาเฒ่ายายแก่ใต้ต้นหวงเจี่ยวต่างหันมามองพร้อมกัน

ว่านเหยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกรังเกียจความหยาบคายของเมิ่งเหวินจวินอยู่บ้าง แต่ไม่ได้พูดอะไร เพราะเขาเองก็คิดว่าแม่สามีกับลูกสะใภ้คู่นี้สะกดรอยตามเขา

ใช่แล้ว พวกนางสะกดรอยตามว่านเหยี่ยน เพราะเมื่อเทียบกับเมิ่งเหวินจวินแล้ว ว่านเหยี่ยนย่อมมีคุณสมบัติให้คนสะกดรอยตามมากกว่า