ตอนที่ 72 ความคิดของอวี๋เมิ่ง รายงานตัว

ตระกูลเฉาเป็นครอบครัวจากหมู่บ้านเล็ก ๆ นอกเมืองจักรพรรดิ มีฐานะธรรมดา เฉาต้าอาแต่งงานกับอวี๋เฉิงปัว นับว่าได้แต่งเข้าตระกูลที่สูงกว่า

เฉาต้าอาคอยช่วยเหลือตระกูลฝ่ายแม่ หาผลประโยชน์มาให้ตระกูลเฉาไม่น้อย ตระกูลเฉาจึงเกาะติดอวี๋เฉิงปัวและใช้ชีวิตสุขสบายมาตลอดหลายปี

เฉาเยวียนเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวของตระกูลเฉา จึงถูกมองเป็นสมบัติประจำตระกูล ทุกคนในบ้านต่างคอยปรนนิบัติและเอาอกเอาใจเขา

ตอนนั้นอวี๋เฉิงปัวต้องการคนช่วยงาน น้องชายภรรยาคนนี้เหมาะสมที่สุด จึงส่งเขาไปอำเภออวิ๋นกวน

เรื่องนี้ทำให้ตระกูลเฉาเก่าแก่ทั้งบ้านดีใจจนแทบคลั่ง ต่างซาบซึ้งในบุญคุณของอวี๋เฉิงปัว เพราะพวกเขาคิดว่าการที่เฉาเยวียนได้รับความไว้วางใจเป็นเครื่องพิสูจน์ความสามารถของเขา และเป็นการแสดงว่าอวี๋เฉิงปัวให้ความสำคัญกับเขา พวกเขารู้สึกว่าตระกูลของตนกำลังจะรุ่งเรือง และเฉาเยวียนก็กำลังจะได้เชิดหน้าชูตา

แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า หลายปีมานี้เฉาเยวียนในอำเภออวิ๋นกวนก็เป็นเพียงสุนัขที่ไม่อาจออกหน้าได้ตัวหนึ่ง

โชคดีที่อวี๋เฉิงปัวกับอวี๋เมิ่งมอบธนบัตรพร้อมคูปองให้เพียงพอ ทำให้เฉาเยวียนใช้ชีวิตอย่างคนไร้ความทะเยอทะยานได้อย่างสบายใจ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจอยู่ในอำเภออวิ๋นกวนได้อย่างมั่นคงมานานหลายปี