เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ท่านผู้เฒ่าไม่ชอบดื่มของพวกนี้จริง ๆ แต่ไหน ๆ ก็ซื้อมาแล้ว คนที่ผ่านวันเวลาแร้นแค้นมา ย่อมไม่ยอมให้ของเสียเปล่า เขาจึงยังยินดีกินอยู่
แต่ท่านผู้เฒ่าขี้เกียจ เขาไม่ยอมไปต้มน้ำร้อน นอกจากเตียงเตาอุ่น ๆ ในห้องนั้นแล้ว ปกติก็แทบไม่ก่อไฟในห้องครัว อาหารแต่ละมื้อของเขามีบ้างไม่มีบ้าง ล้วนขึ้นอยู่กับอารมณ์
อีกทั้งเขายังทำอะไรไม่ค่อยเป็น ทำอาหารก็ไม่อร่อย ก่อไฟก็ไม่เก่ง ทุกครั้งที่จุดไฟต้องเสียเวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมง เขาจึงยิ่งไม่อยากเข้าห้องครัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
ของพวกนั้นจึงกองอยู่ตรงมุมห้อง ปล่อยให้ฝุ่นจับ
สองพี่น้องคงมองเห็นนิสัยเสียเล็ก ๆ น้อย ๆ ของท่านผู้เฒ่าแล้ว จึงช่วยต้มน้ำให้เขาหม้อหนึ่ง
พอจัดการเสร็จ ทั้งสองก็เตรียมกลับบ้าน ท่านผู้เฒ่าเช็ดปากอย่างพึงพอใจแล้วตะโกนเรียก “ฉันชอบกินปาท่องโก๋ ให้ย่าของพวกเธอทอดให้ฉันสองแท่ง”
ซางเย่หันกลับมาทำหน้าทะเล้น “คุณปู่เลิกคิดได้เลย ระวังย่าจะพ่นน้ำลายใส่หน้า ของกินที่เปลืองน้ำมันขนาดนี้ มีแต่ลูกสะใภ้ของย่าเท่านั้นที่มีสิทธิ์พูดถึง”
พูดจบเธอก็ดึงพี่ชายวิ่งหนีไป เธอไม่อยากยืนดูท่านผู้เฒ่าเป่าหนวดถลึงตาใส่