เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ตอนที่ 52 หญิงสาวบ้านข้าง ๆ
ตอนที่ 52 หญิงสาวบ้านข้าง ๆ
「เด็กหิวแล้วนะ ยัยโง่ ไม่มีนมแล้วปกติให้เขากินอะไร หรือจะปล่อยให้เขากินลมแทนข้าวหรือไง ยังไม่รีบไปจัดการอีก ถ้าเจ้าเป็นคนตระกูลซังจริง ๆ ข้าคงตบให้ตาย จะได้ไม่ต้องเห็นแล้วหงุดหงิด」
“เด็กหิวแล้ว ไอ้โง่ ไม่มีนมแล้วปกติให้อะไรกิน ปล่อยให้เขาดื่มลมตะวันตกเฉียงเหนือหรือไง ยังไม่รีบไปจัดการอีก ถ้าแกเป็นคนตระกูลซางจริง ข้าฝ่ามือตบแกให้ตายไปแล้ว จะได้ไม่ต้องเห็นแล้วหงุดหงิด”
หญิงสาวทำหน้ากล้ำกลืน อยากร้องไห้แต่ไม่กล้า 「ปกติให้เขากินน้ำข้าว ตอนเช้าข้าวกำมือเดียวที่มีก็เอาไปต้มหมดแล้ว ต้องรอให้พ่อของเด็กนำกลับมาตอนค่ำ ข้า ข้า...」
สตรีน้อยทำหน้ากระอักกระอ่วน อยากร้องไห้แต่ไม่กล้าร้อง “ปกติให้โจ๊กข้าวกิน ตอนเช้าข้าวกำมือเดียวที่มีก็หุงหมดแล้ว ได้แต่รอให้พ่อของเด็กนำกลับมาตอนเย็น ฉัน ฉัน…”
หวังซินเฟิ่งผู้มีนิสัยใจร้อนทนความอ้ำอึ้งเชื่องช้าเช่นนี้ไม่ไหว ผ่านไปตั้งนานยังพูดอะไรไม่ออกสักคำ จะทำให้ใครร้อนใจตายหรืออย่างไร?
หวังซินเฟิ่งทนกับนิสัยอืดอาดยืดยาดเช่นนี้ไม่ไหวจริง ๆ พูดอยู่นานยังเค้นคำพูดออกมาไม่ได้สักคำ จะทำให้ใครร้อนใจตายหรือไง
「ไม่มีข้าวก็ไม่รู้จักต้มน้ำร้อนให้เขาดื่มประทังท้องหรือไง เจ้าเป็นหมูหรือ? เลี้ยงเด็กตั้งสามคน เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้อีกหรือ ต้องให้ข้าหิ้วหูสั่งสอนเจ้าหรือไง?」
“ไม่มีข้าวก็ไม่รู้จักต้มน้ำร้อนให้เขาดื่มรองท้องหรือไง แกเป็นหมูหรือไง เลี้ยงเด็กตั้งสามคน เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้เลยหรือ ต้องให้ฉันหิ้วหูสั่งสอนแกหรือไง”