บทที่ 95

บทที่ 95 ลูกแก้วความทรงจำแห่งดาบ (กลาง)

ที่หน้าดันเจี้ยนสุสานวิญญาณดาบ

“ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงสิบห้านาทีแล้ว”

พี่หงกับหลี่ป๋อจ้องเวลาบนมือถือไม่วางตา

ตอนที่ฟางซิวอยู่ได้ถึง 45 นาทีตามที่พวกเขาคาดไว้ พวกเขาดีใจ และดูเหมือนพรสวรรค์ของฟางซิวจะแข็งแกร่งกว่าเหอเฉินด้วย

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความดีใจของทั้งสองค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความกังวล

ฟางซิวเป็นอัจฉริยะก็จริง และอาจเป็นอัจฉริยะที่เหนือกว่าเหอเฉินก็ได้

แต่……เหนือกว่าเหอเฉิน 5 นาทีเรียกว่าอัจฉริยะ 15 นาทีเรียกว่าปีศาจ แล้วสามสิบนาทีควรเรียกว่าอะไร? ปีศาจในหมู่ปีศาจ?