บทที่ 23

บทที่ 23 ความบังเอิญ

ความรู้สึกไร้น้ำหนักกลืนกินฟางซิว

เมื่อเขามองเห็นภาพตรงหน้าชัดเจน ราวกับได้กลับมายังหุบเขาวิญญาณลมอีกครั้ง

ป่าทึบ หมอกบาง และสายลมที่พัดวนเวียนไม่หยุด

ฟางซิวมั่นใจว่าที่นี่คือหุบเขาวิญญาณลม

แต่ไม่ใช่หุบเขาวิญญาณลมที่ราชินีแห่งภูตอาศัยอยู่

“เคร้ง!” เสียงโลหะกระทบดังมาแต่ไกล

ฟางซิวสนใจทันที จึงเดินตามเสียงไป

หลังจากเดินอ้อมป่าเล็กๆ มา สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าฟางซิวคือลานโล่ง ตรงกลางลานมีมังกรตัวมหึมาสูงสามเมตร ลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวเข้ม กำลังแผดเสียงคำรามสู่ท้องฟ้า!

“โฮก!!!”