เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“รุ่นพี่ทุกท่าน ฉันอนุมานซวยแล้ว”
คำพูดเดียวของซือเจาเจาทำลายสภาพการเผชิญหน้าระหว่างซือชิงเยี่ยนกับวิศวกรไต้ลงทันที
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหอซิงเซี่ยก็หันขวับไปมองอย่างไม่อยากเชื่อสายตาทันที เดี๋ยวสิ นี่เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ผลลัพธ์คือเธออนุมานซวยแล้วเนี่ยนะ? เธอไม่ได้กำลังล้อเล่นอยู่จริง ๆ ใช่ไหม?
บัดซบ แบบพิมพ์เขียวที่ถูกอนุมานค้างไว้ครึ่งหนึ่งก่อนหน้านี้ คงไม่ใช่ว่าเจ้าหมอนั่นซือชิงเยี่ยนแอบยัดให้แม่หนูคนนี้จริง ๆ หรอกนะ?
หากเป็นเช่นนั้นจริง ซี๊ด เส้นทางการทำงานวิจัยของเขากับซือชิงเยี่ยนคงต้องพังพินาศไปกว่าครึ่งแน่!
วิศวกรไต้ได้ยินคำพูดของซือเจาเจาถึงกับโกรธจนหัวเราะออกมา เธอยืนอยู่บนบันไดลิงแบบนั้น เคาะ ๆ ตบ ๆ ใส่อากาศยานไร้คนขับยกใหญ่ ผลปรากฏว่ากลับอนุมานโครงสร้างภายในของอากาศยานไร้คนขับระดับแนวหน้าของประเทศเหมยออกมาได้เนี่ยนะ เธอเห็นพวกตนที่เป็นวิศวกรระดับสูงเหล่านี้เป็นคนโง่ชัด ๆ เลยนี่!