กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อนึกถึงภรรยาและลูกสาวของซือชิงเยี่ยน วิศวกรเหอก็ยังคงฝืนยิ้มเปิดประตูออกมา
“เจ้าแซ่ซือ เที่ยงวันแสก ๆ แกไม่ไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับเมียและลูกสาว วิ่งโร่มาทำอะไรกันที่นี่”
เมื่อได้กลิ่นหอมของเนื้อโชยมาจากในห้อง ซือชิงเยี่ยนก็สูดดมเข้าไปโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะมองไปยังเหอซิงเซี่ยด้วยความตัดพ้อ
“ดีจริง ๆ นะตาแก่เหอ ตอนฉันอยู่ละมีแต่บะหมี่แห้งผักกาดดองทุกวัน พอฉันไม่อยู่ แกก็แอบทำบะหมี่เนื้อแพะลับหลังฉัน แกยังเห็นฉันเป็นเพื่อนอยู่ไหมเนี่ย”
ได้ยินคำพูดหน้าด้านของซือชิงเยี่ยน เหอซิงเซี่ยก็ถึงกับโมโหจนหัวเราะ แค่นหัวเราะออกมาทันที
“เพื่อนไม่เพื่อนอะไรกัน เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานธรรมดา ๆ อย่ามาพูดจาไร้สาระแถวนี้!”