กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่กระดูกงอกเบี้ยวไปหน่อยเท่านั้นเอง”
เมื่อเห็นลูกสาวของตนมั่นใจถึงเพียงนี้ ซือชิงเยี่ยนก็อดเกิดความหวังขึ้นมาไม่ได้
“งั้นขาข้างนี้ของพ่อควรจะรักษายังไงล่ะ”
“ก็แค่ตัดกระดูกที่งอกเบี้ยวทิ้งไป แล้วปล่อยให้กระดูกงอกใหม่อย่างถูกต้องก็พอแล้ว!”
ซือชิงเยี่ยนเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าเปิดกว้างอย่างจริงจังและเด็ดขาด
“ลูกสาว ขาพ่อเป๋มาสิบกว่าปีแล้ว มันก็ไม่ได้กระทบกับการใช้ชีวิตประจำวัน ไม่ต้องรักษาก็ได้นะ!”
เมื่อเห็นเช่นนั้น แววตาของซูเถาจือก็วาบประกายรอยยิ้มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หมอนี่อายุสี่สิบกว่าจนเป็นพ่อคนแล้วแท้ ๆ แต่กลับยังกลัวเจ็บขนาดนี้ ไม่เอาไหนเลยจริง ๆ!
ได้ยินดังนั้น ซือเจาเจาทำเพียงส่งเสียงอ้อออกมาคำหนึ่ง จากนั้นก็ล้วงเอาลูกอมเม็ดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างไม่ใส่ใจแล้วยื่นให้เขา
“พ่อ นี่เป็นลูกอมนมที่ฉันซื้อมาจากนครเซี่ยงไฮ้ อร่อยมากเลยนะ พ่อรีบกินให้ปากหวานหน่อยสิ! วันนี้แม่กินไปแล้ว เม็ดนี้ฉันเก็บไว้ให้พ่อโดยเฉพาะเลย”
“ลูกสาวบ้านเรานี่ทั้งสวย จิตใจดี แถมยังกตัญญูจริง ๆ เลยนะ!”