กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นซือเจาเจาปรายตามองเขาด้วยสีหน้าพูดไม่ออก เฉินเสวียหมิงก็ชะงักไป:
“เป็นอะไรไป สาลี่รสเปรี้ยวไม่ดีตรงไหน มันเป็นสินค้าขายดีที่จำเป็นต่อการจำศีลฤดูหนาวของพวกเราเลยนะ!”
ซือเจาเจาลอบถอนหายใจเบา ๆ ไม่ได้ตอบคำถามตรง ๆ แต่กลับถามเขากลับไปหนึ่งข้อ:
“เลขานุการพรรคเฉิน ถ้าทุกหลังคาเรือนในหมู่บ้านตระกูลซูทำซาลาเปาถั่วเหนียวกันหมด แถมยังกระตือรือร้นชวนคุณไปกิน คุณจะเลือกไปบ้านไหน”
“ก็น่าจะเป็นบ้านหัวหน้ากองการผลิตซู”
“ทำไมถึงเป็นบ้านหัวหน้ากองการผลิตล่ะ”
เฉินเสวียหมิงชะงักไปอีกครั้ง พลางครุ่นคิดอย่างละเอียดแล้วดันแว่นตาขาพิการขึ้น ตอบอย่างจริงจัง: