ตอนที่ 194 เธอว่า พวกเขามีตัวตนอยู่จริงๆ ไหม?

ไม่ว่าในใจจะคิดอย่างไร ซือเจาเจาย่อมไม่มีทางยอมรับออกมา:

“อาจารย์อยู่ที่ไหน อนาคตฉันก็ย่อมอยู่ที่นั่น ถึงแม้อนาคตฉันอาจจะไม่ได้รับสืบทอดมรดกวิชาของอาจารย์กับอาจารย์ปู่ก็ตาม!”

จนกระทั่งเธอรับปากซ้ำ ๆ ว่าอนาคตจะไม่วิ่งโร่ไปเมืองหลวงแน่นอน โหลวชีโต้วถึงยอมโบกมือเอ่ยลาเธออย่างอาลัยอาวรณ์

หลังจากซือเจาเจาและโหลวชีโต้วสองศิษย์อาจารย์เหน็บแนมกันไปมาอีกยกใหญ่ ถานซืออวิ๋นถึงได้ยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางยื่นชามเคลือบใบใหญ่พิเศษให้ซือเจาเจา ด้านในบรรจุข้าวผักอันเป็นเอกลักษณ์ของนครเซี่ยงไฮ้ที่ป้าหลิวตื่นแต่เช้ามืดมาทำ และหมูตุ๋นซีอิ๊วที่เปื่อยนุ่มเข้าเนื้อ

พอเธอรับชามเคลือบมาแล้ว ถานซืออวิ๋นก็ดึงซือเจาเจาเข้ามากอดในอ้อมอก ขอบตาแดงระเรื่อเล็กน้อยขณะเอ่ยออกมาอย่างจริงใจ:

“แม่หนู ฉันกับชีโต้วยินดีต้อนรับการมาของเธอเสมอ!”

ขอบคุณที่เธอช่วยชีวิตฉันกับชีโต้วเอาไว้ และขอบคุณที่ช่วยกวาดล้างขวากหนามเหล่านั้นให้พวกเรา ทำให้อนาคตของพวกเราสดใสยิ่งขึ้น!