กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สหายซือ มีอะไรเหรอ”
เมื่อเห็นสายตาของซือเจาเจาที่เหลือบมองเขาอย่างลึกล้ำ เซียวหนานซานก็อดรู้สึกสงสัยไม่ได้
เขาเชื่อใจเธอถึงเพียงนี้ ซือเจาเจาถอนหายใจเบา ๆ น้ำเสียงเจือความเสียดายเล็กน้อยเอ่ยขึ้น:
“นายตอบเร็วขนาดนี้ จะทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองดันไม่ได้เรียกราคา ขาดทุนย่อยยับจริง ๆ เลยนะ!”
ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเซียวหนานซานก็ชะงักไป ดวงตาสงบนิ่งดำขลับกดเสียงต่ำเตือนสติ:
“ถ้าเธอช่วยชีวิตหานเสี่ยวจิ่งลงมาได้จริง ด้วยความช่วยเหลือของผู้อาวุโสหาน คุณลุงอาจจะได้ย้ายกลับมาส่งไปดัดนิสัยที่หมู่บ้านตระกูลซูก็ได้”
ซือเจาเจาชะงักไป แต่ก็ส่ายหน้าปฏิเสธคำเตือนของเขาอย่างรวดเร็ว