ตอนที่ 161 วางใจเถอะ ฉันมีชุ่น!

เมื่อตามหาเซียวหนานซานที่กำลังซุ่มอยู่จนพบ ซือเจาเจาจึงโยนลูกอมผลไม้รสหวานกรอบไปให้เขาเม็ดหนึ่ง

พอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยที่ขยับเข้ามาใกล้ เซียวหนานซานก็หันหน้ากลับไปมองอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วคว้าจับลูกอมผลไม้รสหวานกรอบที่อีกฝ่ายโยนมาได้อย่างพอดิบพอดี

ยามเห็นชุดสีดำตัวเก่งสำหรับใช้ซุ่มตัวอันแสนคุ้นตาบนร่างของเธอ แววตาของเขาก็พาดผ่านความจนใจสายหนึ่งขึ้นมา สรุปแล้ว ทำไมเธอถึงได้มาโผล่ที่นี่อีกแล้วล่ะ

ต่อสายตานั้น ซือเจาเจาทำเพียงกะพริบดวงตากลมโตดำขลับพลางมองเขาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา อ้อ เธอดูไม่ออกหรอกนะว่าเขาหมายความว่าอะไรกัน!

พอเห็นเซียวหนานซานพาเด็กหนุ่มสวมชุดดำหมวกดำคนหนึ่งเดินออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลเว่ย เหล่าเตียวกับเหล่าโหมวที่กำลังดักซุ่มอยู่ต่างพากันทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก หัวหน้าถึงขั้นรู้จักทหารยามของตระกูลเว่ยด้วยหรือนี่

สวนสาธารณะใกล้กับตระกูลเว่ย