ตอนที่ 143 ครอบครัวที่พ่อเมตตาลูกกตัญญู

ผู้โชคดีคนที่สองที่ซือเจาเจาเลือกมีชื่อว่าไท่เหมิ่งตี๋ เป็นตาแก่ตัวเหม็นวัยแปดสิบกว่าปีคนหนึ่ง

สาเหตุที่เธอเลือกไท่เหมิ่งตี๋ ข้อแรกเป็นเพราะเขาคือผู้โชคดีคนที่สองที่โหลวชีโต้วเขียนไว้ในบันทึกคำสาป ข้อสองคืออีกฝ่ายบังเอิญพักอยู่ที่ถนนคังผิง ช่างเป็นตาแก่ตัวเหม็นที่ฟ้าประทานมาจริง ๆ

“เจ้าหมอนั่นไท่เหมิ่งตี๋ไม่ใช่คนดีอะไรกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เขาแค่แก่ตัวลง ไม่ได้กลับตัวเป็นคนดีขึ้นมาหรอก!”

ตามที่โหลวชีโต้วเล่ามา อย่าเห็นว่าตอนนี้ไท่เหมิ่งตี๋อายุแปดสิบกว่าแล้ว ทว่าในแวดวงโบราณวัตถุกลับเป็นตัวตนที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่มาโดยตลอด

ซึ่งแตกต่างจากพวกผู้มีอำนาจส่วนใหญ่ที่มีเงินแล้วชอบกินดื่มเที่ยวผู้หญิงเล่นการพนัน ความชั่วร้ายของไท่เหมิ่งตี๋แสดงออกตรงที่เขาชอบแย่งชิงคัมภีร์โบราณล้ำค่าหายากทุกชนิด ขอเพียงเป็นคัมภีร์โบราณที่ถูกเขาหมายตา ส่วนใหญ่ล้วนถูกเขาใช้วิธีการสารพัดแย่งชิงไปทั้งสิ้น