ตอนที่ 139 สิ่งที่เธอโปรยออกไปไม่ใช่เงินและคูปองหรอกนะ

ราตรีมืดมิด รถสามล้อถีบส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังเป็นจังหวะ

โหลวชีโต้วอึกอักอยู่นาน ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะกดเสียงต่ำลง

“ลูกศิษย์น้อย เพราะอะไรกันเธอต้องเอาเงินและคูปองไปให้อาจารย์ปู่พวกนั้นมากมายขนาดนั้นด้วย แน่ใจนะว่ายังมีเงินพอใช้อยู่”

แม้เรื่องที่ลูกศิษย์น้อยควักเงินและคูปองเป็นพันหยวนไปแสดงความกตัญญูต่ออาจารย์ปู่และอาจารย์ลุงจะช่วยกู้หน้าให้เขาได้มากจริง ๆ ทว่าโหลวชีโต้วกลับกังวลว่าเธอจะแกล้งทำเป็นคนรวยเพื่ออวดเบ่ง จนยอมทุบหน้าตัวเองให้บวมเพื่อแสร้งเป็นเจ้าอ้วน

เมื่อเห็นแววตาห่วงใยกังวลของเขา ซือเจาเจาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยกมุมปากขึ้นแล้วเอ่ยปลอบประโลม

“อาจารย์ เมื่อเช้าฉันไม่ได้บอกอาจารย์เหรอคะว่า ฉันเจอท่านพ่อแท้ ๆ ซือชิงเยี่ยนของฉันแล้ว

เขากลัวว่าฉันจะมีเงินใช้ไม่พอ เลยจงใจบอกจุดซ่อนสมบัติให้ฉันจุดหนึ่ง ได้ยินว่าข้างในซ่อนทองแท่งขนาดเล็กไว้กล่องใหญ่เชียวนะคะ

เพราะฉะนั้น ขอแค่หาจุดซ่อนสมบัติพบ ฉันก็จะมีเงินใช้ไม่หมดไม่สิ้นแล้ว ดังนั้นอาจารย์วางใจเถอะค่ะ ฉันไม่มีทางขาดแคลนเงินหรอก”