ตอนที่ 132 ศิษย์ทรยศ แก

ก็มีวันนี้เหมือนกัน!

“อาจารย์ ทำไมท่านถึงออกมายืนรอที่หน้าประตูอย่างนี้ล่ะ”

เจียวต้าเหว่ยเพิ่งก้าวพ้นประตูเข้ามา จางซิงปังก็คล้ายมีที่พึ่ง ชี้นิ้วใส่โหลวชีโต้วแล้วเริ่มฟ้องทันที

“เสี่ยวเจียว เคราะห์ดีจริง ๆ ที่แกมาทันเวลา ไม่อย่างนั้นครูคงโดนไอ้ท่อนไม้ไร้สมองที่ไม่เข้าใจภาษาคนตัวนี้โมโหจนตายแน่!”

เมื่อกวาดตามองเจียวต้าเหว่ยที่สวมชุดจงซานปะชุนอย่างเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน หน้าตาหมดจดผึ่งผาย บุคลิกสง่างาม มุมปากของซือเจาเจาพลันกระตุกเบา ๆ อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองโหลวชีโต้วที่ส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ ชายคนนี้สง่างามผึ่งผายออกขนาดนี้ เสแสร้งตรงไหนกัน

ช่างเถอะ ขนาดไอ้สุนัขหน้าไหว้หลังหลอกอย่างจ้าวเหล่ย เขายังมองเป็นพี่น้องแสนจริงใจได้ แล้วยังมองถานซืออวิ๋นผู้อ่อนแอมืดมนเป็นพี่สาวผู้อ่อนโยนแสนดีอีก เธอไม่ควรคาดหวังกับสายตามองคนของเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว