ตอนที่ 126 ที่แท้ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้หลอกลวงส่ง ๆ กับฉันจริง ๆ ด้วย!

“ฮ่า ๆ ฉันล้อเล่นน่ะ!”

เมื่อเห็นลูกศิษย์น้อยเบิกตาสลิดจ้องมองมา ก้นบึ้งแววตามีไอสังหารลอยวนเวียนอยู่จาง ๆ โหลวชีโต้วจึงกระแอมไอเบา ๆ อย่างมีเชิงกลยุทธ์ แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะนินทาลับหลังเสียงเบา:

“ลูกศิษย์น้อย ทำไมเธอไม่หัวเราะล่ะ เกิดมาไม่ชอบหัวเราะเหรอ

ฉันบอกเธอให้นะ ทำแบบนี้ใช้ไม่ได้ การเป็นคนต้องยิ้มแย้มหัวเราะบ่อย ๆ ถึงจะมีมนุษยสัมพันธ์ดี!”

ซือเจาเจาโค้งคิ้วตา มุมปากยกยิ้มสดใสเปล่งประกาย เอ่ยถามด้วยความจริงใจ:

“เพราะงั้น มนุษยสัมพันธ์ของอาจารย์ดีมากเลยงั้นสิ?”

“……”

โหลวชีโต้วเสียกระบวนในชั่วพริบตา แต่เขาไม่ยอมรับ เอาแต่เปลี่ยนหัวข้อสนทนาหน้าตาเฉย:

“อีกอย่าง ในบรรดาคัมภีร์โบราณที่เป็นสมบัติต้นฉบับหายากที่ฉันจำได้เมื่อก่อน ก็มีตำราแพทย์โบราณอยู่ตั้งหลายเล่ม