ตอนที่ 124 จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ? ในที่สุดเขาก็ตายเสียที!

นครเซี่ยงไฮ้ โรงพยาบาลฉางไห่

การตรวจร่างกายในยุคนี้ค่อนข้างเปลืองเวลา แม้จะเป็นโรงพยาบาลใหญ่ในเมืองใหญ่ก็ไม่เว้น

ทางฝั่งโหลวชีโต้วยังไม่ทันได้เริ่มตรวจแม้แต่อย่างเดียว ยังคงเข้าแถวรออยู่ ผลปรากฏว่าทางฝั่งถานซืออวิ๋นก็ตามหาจนเจอแล้ว

ยามเห็นโหลวชีโต้วที่ผอมแห้งจนกระดูกปูดโปน ขอบตาของถานซืออวิ๋นพลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันที น้ำตาไหลรินก่อนจะได้เอ่ยคำ ครู่ใหญ่ทีเดียวกว่าจะสะอื้นส่งเสียงออกมาได้:

“ชี ชีโต้ว?”

ร่างของโหลวชีโต้วพลันแข็งทื่อ เขาหันตัวกลับไปมองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

ยามเห็นถานซืออวิ๋นที่มีใบหน้าซูบผอมซีดขาว ขอบตาของโหลวชีโต้วก็แดงระเรื่อขึ้นมาในชั่วพริบตาเช่นกัน ในแววตาเปี่ยมไปด้วยความสงสารเวทนาและปวดใจไม่ต่างกัน:

“อวิ๋น พี่สาวอวิ๋น?”

เห็นได้ชัดว่าในแววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความรักใคร่ผูกพัน ทว่ากลับสะกดกลั้นและหยุดยืนอยู่ห่างจากอีกฝ่ายสองเมตร