ตอนที่ 113 รถสามล้อถีบ

สถานีรถไฟเหนือเซี่ยงไฮ้

รถเมล์ทรงโค้งมนแล่นผ่านไปอย่างช้า ๆ รถสามล้อถีบรับจ้างโบกมือเรียกก็จอดทันที

ผู้โดยสารไม่น้อยต่างแบกกระเป๋าใบใหญ่ใบเล็ก พยายามเบียดเสียดขึ้นรถเมล์อย่างสุดกำลัง และก็มีผู้โดยสารไม่น้อยที่เลือกแบกสัมภาระเดินเท้ากลับบ้านเสียเลย

กวาดสายตามองถนนอันกว้างขวางภายนอก ฟังสำเนียงบ้านเกิดอันคุ้นหู โหลวชีโต้วมีสีหน้าซับซ้อน นึกไม่ถึงว่าตนเองจะมีวันที่ได้กลับมายังนครเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง

เมื่อเห็นแววตาของโหลวชีโต้ววาบผ่านความโศกเศร้า ซือเจาเจาไม่เข้าใจอารมณ์เอาเสียเลยจึงเอ่ยปากขัดความคิดของเขา:

“อาจารย์ พวกเราจะไปสถานรับรองจงไป่สือเตี้ยนยังไง

พวกเราไม่ขาดแคลนเงิน รถต้องเร็วพอ ฉันหิวแล้ว!”

ความหม่นหมองซับซ้อนในใจของโหลวชีโต้วมลายหายไปในชั่วพริบตา เขาสวมบทบาทอาจารย์ทันทีแล้วเสนอแนะขึ้นมา: