ตอนที่ 82 ไม่ใช่สิ พ่อของเธอหน้ามืดตามัวขนาดนี้เลยเหรอ?

แม้ว่าซือเจาเจาจะไม่ชอบข้องแวะกับทางทางการ แต่การผูกมิตรเอาใจพวกเขาสักหน่อยก็ยังถือว่าใช้ได้!

จากการกระทำอันเหี้ยมเกลือดยามลงมือของเซียวหนานซานเมื่อครู่ทำให้พอมองออกว่า เขาไม่ใช่คนยึดติดกับกฎระเบียบ ดังนั้นเธอจึงได้ทิ้งอาหาร ยารักษา และกระดาษโน้ตเอาไว้

วันหน้าหากเธอเผลอก่อเรื่องกับทางทางการขึ้นมาโดยไม่ระวัง ก็ยังสามารถอาศัยเรื่องดี ๆ ในคืนนี้อย่างการกล้าทำความดีและมีน้ำใจมอบของกินพร้อมยารักษา มาทำให้ทางทางการยอมผ่อนปรนให้ เผลอ ๆ ยังขอใบประกาศเกียรติคุณจากทางทางการได้อีกด้วย!

ส่วนเรื่องที่ก่อนหน้านี้เธอตั้งใจกล้าทำความดีจริงหรือไม่นั้น แน่นอนว่าต้องใช่สิ!

ยังไงเสียเธอก็ทิ้งโจรปล้นทั้งสิบคนนั้นไว้ให้พวกเขาสะสมผลงานแบบครบถ้วนไม่บุบสลายไปแล้ว พวกเขาคงไม่หน้าหนาถึงขั้นได้ประโยชน์แล้วลืมบุญคุณความดีของเธอหรอกนะ!

และเรื่องค่าบุญกุศลจากโจรปล้นสิบคนนั้น เธอก็ไม่กังวลแม้แต่น้อย เพราะด้วยน้ำหนักมือที่เธอลงไป ลำพังแค่ด่านเสียเลือดจนติดเชื้อ พวกมันก็ไม่มีทางรอดชีวิตได้อย่างแน่นอน!