เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คืนเดือนมืดลมแรง คืนแห่งการฆ่าคน
ซือเจาเจานั่งยอง ๆ อยู่บนยอดเขา พลางเคี้ยวลูกอมนมกระต่ายขาวเซี่ยงไฮ้เพื่อสงบจิตใจ รวบรวมสมาธิ พลางใช้พลังจิตวิญญาณกวาดสำรวจพี่กุ้ยหัวหน้าโจรปล้นที่อยู่ด้านล่างอย่างเงียบเชียบ
เมื่อเทียบกับพี่ชางที่หน้าตาเหี้ยมเกรียมแถมยังหัวโล้นแล้ว พี่กุ้ยหน้าตาซื่อ ๆ บุคลิกเรียบง่าย ขากางเกงพับขึ้นมาถึงหัวเข่า มองดูแล้วก็แค่ชาวนากลางคนธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ไม่เหมือนหัวหน้าโจรปล้นที่ชั่วร้ายอำมหิตเลยสักนิด
ทว่า ลูกน้องสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพี่กุ้ยกลับผ่อนลมหายใจให้ช้าลงโดยจิตสำนึก
ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยังไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวจากเชิงเขา พี่กุ้ยรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างบอกไม่ถูก คิ้วขมวดมุ่น
“พวกอาชางทำไมยังจัดการไม่เสร็จแล้วขึ้นมาอีก”
ลูกน้องสองคนมองลงไปที่เชิงเขาโดยจิตสำนึก แต่ท้องฟ้ามืดมิดอีกทั้งยังอยู่ไกล พวกเขาจึงมองไม่เห็นอะไรเลย ได้แต่ตอบกลับไปด้วยเสียงอู้อี้ในลำคอ