กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่จำเป็น”
“แต่ฉันต้องการ”
เซียวหนานซานแรงเยอะ และยิ่งกินจุมาก ดังนั้นยามปกติที่ไปทำงานทำไร่ไถนาเพื่อหาแต้มแรงงานเขาจึงกระตือรือร้นอย่างยิ่ง เพราะเขากลัวความหิวจนขึ้นใจจริง ๆ!
เมื่อเห็นเซียวหนานซานมองดูเธอด้วยแววตาสงบนิ่ง มุมปากของซือเจาเจาพลันยกขึ้นเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มจริงใจ
“พี่เซียว พรุ่งนี้ฉันเหมาเลี้ยงข้าวสามมื้อตลอดวัน รับรองว่าแต่ละมื้อจะให้พี่กินจนอิ่มแปล้เลย!”
สิ้นเสียง เธอก็ยัดแผ่นแป้งข้าวโพดไข่อีกสามชิ้นที่เหลือซึ่งทั้งหยาบและกลืนฝืดคอใส่มือของเซียวหนานซานอย่างคล่องมือ การทิ้งขว้างธัญพืชเป็นเรื่องน่าละอาย!