ตอนที่ 47 ลุงใหญ่ ทำไมจู่ ๆ คุณก็ไม่ยิ้มแล้วล่ะ?

“อาสาม ท่านพูดอะไรกัน ฉันเป็นคนแบบนั้นหรือ”

ซือเจาเจาละสายตาที่สบกับเซียวหนานซานกลับมา แล้วหัวเราะเบา ๆ อย่างจนใจ

แม้เธอจะแอบเอาเงินเก็บโลงศพของซือเอ้อร์จ้วงมาจริง ๆ แต่นั่นก็เป็นผลกรรมที่อีกฝ่ายสมควรได้รับแล้ว ดังนั้นเธอจึงขอละไว้ไม่พูดถึงก็แล้วกัน

เมื่อเห็นว่าซือเจาเจาไม่ได้ดูเหมือนโกหก ซูหงฉีก็ถอนหายใจโล่งอกเฮือกใหญ่ แต่พอมองธนบัตรต้าถวนเจี๋ยปึกใหญ่ในมือ ก็ยังรู้สึกใจสั่นอยู่บ้าง จึงอดถามด้วยความกังวลไม่ได้ “แม่หนูซือ เธอไปเอาเงินมาจากไหนกัน”

ซือเจาเจาเล่าเรื่องที่เธอขายตำแหน่งงานในฝ่ายบัญชีของโรงงานอาหารออกไปอย่างคร่าว ๆ

เมื่อได้ยินว่าซือเจาเจาสอบติดฝ่ายบัญชีของโรงงานอาหารเมืองฮาร์บิน ซูหงฉีก็ดีใจเป็นล้นพ้นทันที สีหน้าเผยความภาคภูมิใจราวกับเป็นเรื่องของตนเอง