ตอนที่ 44 ใช่แล้ว เธอข่มขู่ตรง ๆ เลยล่ะ!

“แต่ว่านะ ถ้าพูดกันอีกที”

ภายใต้สายตายั่วยวนกวนประสาทของซือเจาเจา หางตาเฉียงชี้ของซือต้าจ้วงก็เลิกสูงขึ้น สีหน้ามืดมนพลางกัดฟันเปลี่ยนคำพูดอย่างอัดอั้นตันใจ

“ได้ยินว่าซือชิงเยี่ยนไอ้คนพิการนั่นใช้ชีวิตอยู่ที่ฟาร์มซานเจียงได้ย่ำแย่มาก ถึงหมอนั่นจะไม่ใช่คนดีเด่อะไรกัน แต่พวกเราก็เป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน จะให้ทนดูมันป่วยตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้จริงไหมล่ะ

ในเมื่อพวกคุณยินดีรับผิดชอบเอาห้องว่างนั่นปล่อยเช่าออกไป ฉันย่อมไม่คัดค้านอยู่แล้ว แค่หวังว่าวันหน้าพวกคุณจะไม่มานั่งเสียใจทีหลังก็แล้วกัน ชิ!”

ซือต้าจ้วงเองก็ไม่ใช่คนโง่เง่า บ้านเก่าตระกูลซืออย่างไรก็มีคนจับตามองมากขนาดนั้น นอกเสียจากครอบครัวของซือชิงเยี่ยนจะตายตกไปจนหมดสิ้น ไม่เช่นนั้นเขาคงแย่งชิงมาไว้ในมือไม่ได้ง่าย ๆ จะหอมหวานสู้บ้านที่มีอยู่พร้อมแล้วของซือเอ้อร์จ้วงได้อย่างไร