ตอนที่ 19 ใต้เหยื่อหอมหวาน ย่อมมีปลาตาย!

เวลาแปดโมงเช้า ณ สถานีรถไฟเมืองฮาร์บิน เสียงผู้คนอึงอลจอแจ

แสงตะวันส่องลอดแก้วสีลงมาเป็นเส้นสาย เฉกเช่นอารมณ์อันสดใสเจิดจ้าของซือเจาเจาในยามนี้

ซือเจาเจาสวมเสื้อเชิ้ตสีเหลืองอ่อน กระโปรงสั้นสีเรียบ เท้าเหยียบรองเท้าหนังทรงเล็กนุ่มละมุนยืนอยู่ข้างรถไฟ ทั้งร่างราวกับคุณหนูใหญ่ลูกสาวชนชั้นสูง เปล่งประกายท่ามกลางฝูงชนอย่างสะดุดตายิ่งนัก

เมื่อหญิงสาวผู้งดงามชี้ไปยังหีบหนังวัวลายม่วงใบใหม่เอี่ยมประณีตข้างกายอย่างเป็นธรรมชาติ โจวหมิงก็ก้มตัวลงยกขึ้นตามจิตสำนึก ในใจอดทอดถอนมิได้ หีบหนังลายม่วงเช่นนี้พบเห็นได้ยากยิ่ง ไม่เพียงราคากว่า 100 หยวน ยังต้องใช้คูปองอุตสาหกรรม ที่บ้านเขามีเพียงพ่อของเขาเท่านั้นที่ครอบครองไว้สักใบ