ตอนที่ 12 ตลาดผีมีสินค้าล็อตใหญ่ที่หาได้ยากอยู่ชุดหนึ่ง!

เมืองฮาร์บิน ภัตตาคารของรัฐซงปินมีเสียงผู้คนเซ็งแซ่คึกคัก ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา

“สหายเสี่ยวเยวี่ยวันนี้ช่างเปล่งประกายจับตา งดงามจับใจจริง ๆ!”

เมื่อซือเจาเจาเดินเข้ามาในภัตตาคารอย่างผ่าเผย ดวงตาของโจวหมิงก็เบิกค้างมองตรงแน่ว ทั้งที่วันนี้เธอสวมเพียงเครื่องแบบทหารเลียนแบบสีเขียวใบหญ้าชุดหนึ่ง การแต่งเนื้อแต่งตัวไม่สะดุดตาสดใสเท่าเมื่อวาน ทว่าก็ยังคงน่ารักจับใจจนทำให้หัวใจผู้คนร้อนรุ่ม

“สหายโจวเองก็สง่างามภูมิฐานเช่นกัน!”

ซือเจาเจาเมินสายตาเลี่ยนชวนพะอืดพะอมจนเกินพอดีของโจวหมิง เธอเอ่ยชมไปทีประโยคหนึ่ง แล้วกวาดตามองไปยังรายการอาหาร ถามพนักงานบริการว่ายังมีอาหารอะไรกันบ้าง

หลังจากฟังพนักงานบริการขานรายการอาหารอย่างขอไปทีจบแล้ว ในใจของซือเจาเจาอดเสียดายไม่ได้ ไม่คิดว่าเธอจะยังมาสายไป อาหารขึ้นชื่อของร้านนี้อย่างเนื้อเชอร์รี่และปลาซอสเผาต่างขายหมดเกลี้ยงแล้ว