ตอนที่ 4 มีแม่เลี้ยงก็มีพ่อเลี้ยง

เมืองฮาร์บิน เขตบ้านพักพนักงานโรงงานเครื่องจักรหมายเลข 303

เวลานี้เป็นช่วงเลิกงานพอดี หลายครอบครัวในเขตบ้านพักพนักงานต่างจุดเตาถ่านที่พ่นควันโขมงเพื่อผัดกับข้าวทำอาหารอยู่ตรงระเบียงทางเดินในลานบ้าน แต่หางตาของคนส่วนใหญ่กลับคอยชำเลืองมองไปยังศูนย์กลางความครึกครื้นไม่หยุด

“นังแม่หนูเวร ฉันกำลังพูดกับแกอยู่นะ!”

อู๋กุ้ยฟางก่นด่าอยู่นานสองนาน ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายกลับไม่ตอบสนองเลยสักนิด โมโหจนแทบกระอัก ยกฝ่ามือฟาดเข้าไปตรง ๆ

แม้ในใจของซือเจาเจาจะกำลังขบคิดเรื่องราวอยู่ ทว่าประสาทรับรู้ถึงอันตรายและความประสงค์ร้ายของเธอกลับเฉียบคมอย่างยิ่ง จึงถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างแผ่วเบา

อู๋กุ้ยฟางไม่คาดคิดว่าเธอจะกล้าหลบ ร่างซวนเซจนหน้าทิ่มคะมำไปข้างหน้า

“กรี๊ด หน้าฉัน!”