กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“นายพูดจาเย็นชาอะไรอย่างนั้น?” ลู่โหย่วไฉไม่ชอบฟัง พูดอย่างดูแคลน “ก็จริง อย่างรูปร่างนายเนี่ย แบกคนคงลำบากเอาเรื่อง”
กลางเหมันต์เหน็บหนาวเช่นนี้ ปล่อยให้สหายหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ตรงนี้ไม่ดีเลย
กู้เว่ยตงแบกเสิ่นรั่วอวิ๋นขึ้นหลัง พาไปส่งที่สถานีอนามัย
“หมอเจิ้ง เธอหลายวันมานี้พักผ่อนไม่ดี อาจมีภาวะโลหิตจางด้วย ช่วยตรวจให้หน่อย ผมยังมีธุระบนเขาต้องไปก่อน”
“อย่าไป”
เสิ่นรั่วอวิ๋นคว้ามือกู้เว่ยตงไว้ทันที ในดวงตางดงามเต็มไปด้วยการอ้อนวอน
เจิ้งฮ่าวไอเบา ๆ หนึ่งครั้ง
กู้เว่ยตงสะบัดมือหลุด พูดว่า “สหายเสิ่น ผมไม่ใช่หมอ ช่วยคุณไม่ได้”