ตอนที่ 44 เคราะห์ดอกท้อของกู้เว่ยตง

เสิ่นรั่วอวิ๋นคือดอกไม้ประจำคณะศิลปวัฒนธรรมของกองทัพในปีนั้น และยังเป็นหญิงในฝันของหนุ่ม ๆ ส่วนใหญ่ในกองทัพของกู้เว่ยตงในตอนนั้น

กู้เว่ยตงเองก็ตกหลุมรักแม่นางแดนใต้ผู้ร้อนแรงเช่นนี้ตั้งแต่แรกเห็น

“ไม่เจอกันนานเลย สหายเสิ่น” กู้เว่ยตงได้สติกลับมาแล้วเอ่ยเรียกอย่างสุภาพและห่างเหิน

ในดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของเสิ่นรั่วอวิ๋นปรากฏความผิดหวังขึ้นเล็กน้อย เพราะเว่ยตงในอดีตเมื่อเห็นเธอ ชายเหล็กผู้ดุดันจะมีแววตาอ่อนโยนเปี่ยมความเอ็นดูอยู่บ้าง

เขาไม่เคยปฏิเสธคำขอใด ๆ ของเธอ และพยายามช่วยเธอทำทุกเรื่องให้สำเร็จเท่าที่จะทำได้

แต่ชายที่ทุ่มเททั้งหัวใจให้เธอเช่นนี้กลับถูกเธอทำร้ายอย่างหนัก