ตอนที่ 39 จับกระต่ายได้ทั้งรัง

ฟู่เป่ากับกู้หนานพากันมาที่เชิงเขาอีกครั้ง ในที่สุดก็ได้เจอกู้เว่ยตง

“พ่อ”

สองคนตะโกนพลางวิ่งไปทางนั้น

ฟู่เป่าน้อยขาสั้น ย่ำอยู่ในหิมะ ก้าวหนึ่งลึกก้าวหนึ่งตื้น ดูไปเหมือนจะล้มได้ทุกเมื่อ

กู้เว่ยตงเห็นแล้วขมวดคิ้วรัว ๆ รีบวางพลั่วไว้ข้าง ๆ แล้วเดินไปรับ

“สองคนมาทำอะไรกัน”

“เรามาเอาอาหารมาให้พ่อ”

กู้หนานล้วงหมั่นโถวออกมาจากอก ในนั้นยังแอบใส่รากบัวทอดไส้มาสองชิ้น

“โอ๊ะ เด็กน้อยสองคนบ้านนี้รู้ความจริง ๆ” คนที่มาพลั่วหิมะด้วยกันกับกู้เว่ยตงพูดอย่างอิจฉา “ต่างจากไอ้ตัวแสบที่บ้านฉันที่ไม่มีหัวใจห่วงใครเลย”

“แบ่งให้นายหนึ่งลูก!” กู้เว่ยตงยื่นหมั่นโถวให้อย่างใจกว้าง