กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ฟู่เป่าห้ามปรามถังกว่างซุ่นไม่ได้ จึงลากเขาไปที่ห้องครัวตรง ๆ โจวจินเฟิ่งตามมาข้างหลัง อยากดูเหมือนกันว่าปกติแล้วลูกสาวกินอะไรบ้าง
ถังซูกุ้ยดึงกู้เว่ยตงไว้ พูดเบา ๆ ว่า “พ่อของผมอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ก็เพราะสงสารน้องสาวผม พวกเขาเพิ่งรู้ว่าน้องสาวผมต้องทนทุกข์ทรมานแค่ไหนตลอดครึ่งปีกว่าที่ผ่านมา ชั่วขณะหนึ่งจึงยังรับไม่ได้เต็มที่”
“ผมเข้าใจหมดแล้ว” กู้เว่ยตงจะไม่เข้าใจเห็นใจได้อย่างไร “มีคนเป็นห่วงเยว่เอ๋อ ผมก็ดีใจแทนเธอ”
“ถ้าพ่อผมพูดจาไม่ดี คุณก็อดทนหน่อย” ถังซูกุ้ยยังไม่ค่อยวางใจ กลัวว่าพ่อแม่จะทำให้กู้เว่ยตงโกรธ
“วางใจเถอะ ผมไม่เป็นไร” กู้เว่ยตงตบแขนเขาเบา ๆ