กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ยามอรุณวันรุ่งขึ้น หมู่บ้านต้าวาเต็มไปด้วยหมอก มืดจนมองไม่เห็นแม้แต่ห้านิ้ว กู้เว่ยตงก็ยังไม่กลับมา
ชาวบ้านในหมู่บ้านกลับมากันตั้งแต่เที่ยงคืนเมื่อคืน เพราะมีหมอกลง อีกทั้งตอนกลางคืนในภูเขาก็ไม่ปลอดภัย
อากาศแปรปรวนลงอย่างรวดเร็ว ข้างนอกยังมีน้ำค้างแข็งเกาะอีก
เสี่ยวฟู่เป่าหายดีแล้ว นางจึงตั้งคำทำนายให้กู้เว่ยตง
ตอนนี้ยังถือว่าปลอดภัย
กู้เป่ยต้มข้าวต้ม ต้มไข่สองฟอง และเอาหัวไชเท้าที่ขุดจากภูเขาครั้งก่อนมาหมักกับเกลือและซีอิ๊ว
ถังเยว่เอ๋อกอดหมอนใบหนึ่งไว้ ดวงตาว่างเปล่า ได้แต่ปลอบเบา ๆ ว่า “ฟู่เป่าว่าง่าย ฟู่เป่าเป็นเด็กดี”
“แม่ มากินข้าวเถอะ” กู้เป่ยตะโกนเรียก