กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เสี่ยวฟู่เป่าพุ่งเข้าไปปกป้องกู้เว่ยตงไว้ ตะโกนเสียงดัง “ห้ามตีพ่อของหนู!”
ตู้ยวี่เหมยเพ่งมอง ถึงเห็นว่าเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ตาเหลี่ยม ๆ หุบลงเล็กน้อย พูดอย่างโกรธ “กู้เว่ยตง กู้เว่ยตง นายเก่งจริง ๆ เลี้ยงลูกคนอื่นจนติดใจแล้วหรือ”
กู้เว่ยตงพูดกับฟู่เป่าเบา ๆ “เชื่อฟัง กลับไปก่อน”
เสี่ยวฟู่เป่าส่ายหัวรัวเหมือนกลองสั่น เธอพูดว่า “พ่อ ทำไมคนนั้นถึงจะตีพ่อ”
“ก็เพราะแกเป็นดาวหายนะ แกทำให้แม่แกหมดสติ ทำให้พ่อแกขาหัก ตอนนี้ยังจะมาทำร้ายบ้านเราอีก ไม่มีทาง!” ตู้ยวี่เหมยพูดไม่คิด
เสี่ยวฟู่เป่าร้อนใจจนขอบตาแดงก่ำ