กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
กู้เป่ยถือน้ำร้อนที่ต้มเดือดไปส่งให้กู้เว่ยตง
กู้เว่ยตงเงียบไม่พูด ใช้มีดทำครัวกรีดคอไก่ป่าอย่างคล่องแคล่วเป็นรอยขาดหนึ่ง ใต้ลงไปมีชามรองไว้ ในยุคที่กินเนื้อไม่ได้ น้ำเลือดไก่หนึ่งชามก็มีค่ามาก
กู้เป่ยค่อย ๆ เทน้ำร้อนลงในกะละมังอย่างระมัดระวัง แล้วเอ่ยว่า “พ่อ อย่าโกรธเลย ครั้งหน้าผมจะดูแลน้องสาวให้ดีแน่นอน!”
กู้เว่ยตงโยนไก่ป่าลงในกะละมัง พูดว่า “กินข้าวมื้อนี้เสร็จ พ่อจะส่งฟู่เป่าไปบ้านตาของเธอ!”
“ทำไม?” กู้เป่ยถามอย่างไม่เข้าใจ “ผมดูแลเธอได้”
“พ่อ หนูไม่ไปบ้านตา!”
“พ่อ อย่าให้น้องสาวไปเลย!”