กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 289 ถึงเมืองหลวง
ครอบครัวหนึ่งใช้เวลาทั้งคืนบนรถไฟ เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงหลีลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ สิ่งแรกที่เห็นคือพ่อลูกสองคนบนเตียงฝั่งตรงข้าม ทั้งสองคนก้มหน้าอ่านอะไรบางอย่างด้วยท่าทางที่เหมือนกันราวกับลอกกันมา
เมื่อเห็นเสี่ยวหมิงเซวียนที่นั่งอยู่ในอ้อมแขนของพ่อ ขมวดคิ้วและทำหน้าจริงจังเหมือนพ่อของเขา เจียงหลีก็อดขำไม่ได้ จึงแกล้งถามว่า "เลียนแบบพ่ออยู่เหรอ อ่านออกหรือเปล่า"
เสี่ยวหมิงเซวียนเงยหน้าขึ้น ดวงตาสว่างวาบขึ้นมาทันที ร้องอย่างดีใจว่า "แม่!" อันที่จริงเขาตื่นแล้วก็อยากจะไปกอดอ้อนบนเตียงแม่ตั้งแต่เช้า แต่พ่อคอยขัดขวางไว้ แถมยังกักตัวเขาไว้ในอ้อมแขนให้อ่านหนังสือพิมพ์ด้วยกัน