เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 254 ลู่ชิงหลานผู้อึมครึม
สองวันต่อมา เจียงหลีเดินเล่นอย่างสบายอารมณ์ เมื่อผ่านหน้าบ้านของเซี่ยเมิ่งเหยา จู่ ๆ ก็เกิดความคิดขึ้นมา จึงเลี้ยวเข้าไปเยี่ยมเสี่ยวเป่ากับเซี่ยเมิ่งเหยาสองแม่ลูก
ผลปรากฏว่าเท้าเจียงหลีเพิ่งก้าวเข้าประตูบ้านเซี่ยเมิ่งเหยา เฉินเหวินซีที่กำลังก่อทรายอยู่กับเสี่ยวเป่าในลานบ้านก็วิ่งปรี่เข้ามาหาเธอราวกับนกน้อยที่ร่าเริง
“พี่สาวเจียงหลี!”
เสียงเรียกนี้ทำให้พี่สะใภ้เฉินที่กำลังคุยเล่นกับเซี่ยเมิ่งเหยาข้าง ๆ หน้าซีดเผือด รีบตะโกนว่า “เสี่ยวซี พี่สาวเจียงหลีของเธอท้องอยู่แล้วนะ อย่าชนเธอเข้า”
เสี่ยวเหวินซีฉลาดแค่ไหน พอได้ยินคำนี้ก็รีบเบรกฝีเท้าทันทีเมื่อวิ่งมาถึงตัวเจียงหลี
เจียงหลียื่นมือออกอย่างอ่อนโยน ลูบหัวเจ้าตัวเล็กเบา ๆ ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ถามเสียงเบาว่า “เสี่ยวเหวินซี บอกพี่สาวหน่อยสิ ช่วงนี้เธอเป็นเด็กดีเชื่อฟังหรือเปล่า การบ้านที่ครูสั่งทำเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”