เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 244 ป่วนเขตทหาร
วันนี้ ฮั่วเฉิงขับรถมาถึงโรงเรียนด้วยความเร็ว รับเจียงหลีขึ้นรถแล้วก็เตรียมจะกลับ
เมื่อรถเพิ่งแล่นมาถึงหน้าประตูเขตบ้านพัก ก็suddenlyพบว่าทางข้างหน้ามีเสียงอึกทึกผิดปกติ เห็นตรงนั้นผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัด ยังมีคนกลุ่มใหญ่ยืนล้อมเป็นวง ปิดถนนจนแน่นขนัดไม่เหลือช่องว่าง
ฮั่วเฉิงเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว คนมากมายมารวมกันแบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเผลอไปก่อเรื่องเข้าละก็คงจะถอนตัวยากแล้ว
ดังนั้น เขาจึงหันไปพูดกับเจียงหลีที่อยู่ข้างกายว่า "ที่รัก ทางประตูหน้ามีคนเยอะจริงๆ เราอ้อมไปเข้าทางประตูหลังดีกว่า"
แต่ทว่า เจียงหลีเป็นคนที่ความอยากรู้อยากเห็นสูงมาก พอได้ยินคำนี้ ก็ยื่นมือเปิดหน้าต่างรถทันที แล้วยืดคอพยายามชะโงกมองไปทางที่มีคนรวมตัวกัน
แม้ในใจจะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ปากก็แสร้งพูดอย่างสบายๆ ว่า "โอ้ย ไปดูหน่อยสิ เผื่ออีกสักพักคนพวกนี้ก็แยกย้ายกันไปเอง"
ฮั่วเฉิงเห็นเจียงหลียืนกรานเช่นนี้ ใบหน้าก็แสดงความไม่เห็นด้วยออกมาเล็กน้อย สองคิ้วขมวดเข้าหากันแน่น
แต่ทว่า เจียงหลีรู้จักนิสัยของเขาดีอยู่แล้ว จึงอ้อนได้อย่างคล่องแคล่วทันที "สามีจ๋า ขอร้องละ เราไปดูสักแวบนึงได้ไหม? อีกอย่างมีคุณอยู่ข้างๆ ยังไงก็ต้องปกป้องฉันให้ปลอดภัยแน่นอน!" พูดจบก็ยังขยิบตากลมใสแจ๋วใส่ฮั่วเฉิงอีกสองที