เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 ความใจดำของครอบครัวรองตระกูลโจว
ส่วนหวงอวี้เจินเองก็ไม่ได้คิดจะต้อนรับสองคนนั้น เลยปล่อยให้ทั้งสองคนเดินจากไปเช่นนั้น
ในตอนนี้ มีเพียงโจวอิงอิงคนเดียวที่ยืนตัวแข็งอยู่กับที่ สายตาจ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของเจียงหลีกับฮั่วเฉิงที่ค่อย ๆ ห่างออกไปโดยไม่หันกลับมา เธอพึมพำกับตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ “นี่... พวกเขาก็จากไปแบบนี้เลยเหรอ”
หวงอวี้เจินที่อยู่ข้าง ๆ เห็นลูกสาวของตัวเองที่ไม่ได้เรื่องได้ราวเป็นแบบนี้ ก็อดโมโหขึ้นมาไม่ได้ นางพูดตำหนิอย่างหงุดหงิด “ไม่งั้นจะทำยังไง? หรือเธอยังเพ้อฝันอยากจะไปพัวพันกับผู้ชายที่มีครอบครัวแล้ว?”
พอได้ยินคำนี้ โจวอิงอิงก็ชะงักไปก่อน จากนั้นก็เหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง พลุ่งพล่านโต้กลับ “แต่... แต่ฉันไม่ยอมรับหรอกนะ! ฉันก็ไม่ได้ด้อยกว่าภรรยาเขาสักหน่อย ทำไมเขาถึงไม่มองฉันสักแวบแล้วก็เดินจากไปแบบนั้นล่ะ?” พูดพลางเธอก็กัดริมฝีปากล่างอย่างแรง สีหน้าไม่ยอมรับนั้นปรากฏชัดบนใบหน้า